Meestal zorgt een gesprongen bloedvaatje voor de neusbloeding. De kwaal kan zich zowel vooraan als achteraan in de neus voordoen. In het eerste geval loopt het bloed uit de neus, in het tweede vloeit het naar de keel. Hoewel ze vaak ernstig lijken, verliest men bij neusbloedingen over het algemeen een te verwaarlozen hoeveelheid bloed. De meeste bloedneuzen zijn dan ook onschuldig en zelf te behandelen.

 

Wat?

Meestal zorgt een gesprongen bloedvaatje voor de neusbloeding. De kwaal kan zich zowel vooraan als achteraan in de neus voordoen. In het eerste geval loopt het bloed uit de neus, in het tweede vloeit het naar de keel. Hoewel ze vaak ernstig lijken, verliest men bij neusbloedingen over het algemeen een te verwaarlozen hoeveelheid bloed. De meeste bloedneuzen zijn dan ook onschuldig en zelf te behandelen.

 

Oorzaken

Het risico van een neusbloeding is groter bij mensen van wie de bloedstolling is gestoord door ziekte of door de inname van bloedverdunnende geneesmiddelen.

Bij kinderen en jongvolwassenen treedt vooral een voorste neusbloeding op. Deze kan diverse oorzaken hebben:

 

•het te hard snuiten van de neus;

•aanhoudend neuspeuteren;

•inbrengen van een balpen of ander vreemd voorwerp in de neus;

•een ontsteking van het slijmvlies (bv. bij verkoudheid of griep);

•een wondje in de neus;

•een slag op de neus.

 

Wie er gevoelig voor is, kan ook zonder directe aanleiding een bloedneus krijgen:

•bij te droge en koele lucht;

•op grote hoogte of diepte; •bij zeer warm en droog weer;

•bij een zware inspanning;

•bij zwangerschap;

•bij het nemen van bloedverdunners.

Een achterste neusbloeding komt vooral voor bij oudere mensen. Bij hen bevinden zich achteraan de neus veel verkalkte bloedvaatjes. Deze zijn minder soepel, waardoor ze bij een verhoogde bloeddruk gemakkelijker springen. Omdat het bloed naar de keel vloeit, gebeurt het regelmatig dat men zo’n bloeding aanvankelijk niet opmerkt. Een achterste neusbloeding is vaak hevig, zodat de tussenkomst van een arts vereist kan zijn.

 

Eerste hulp

•Blijf in de eerste plaats kalm, want gejaagdheid en opwinding doen de bloeddruk stijgen.

•Maak knellende kleding in de hals los.

•Ga zitten en leun iets voorover alsof u iets wilt opschrijven. Houd het hoofd niet achterover. Hierdoor vloeit het bloed naar de keel. Gebeurt dit toch, spuw het ingeslikte bloed dan uit want het kan maagklachten veroorzaken.

•Snuit eerst de neus om bloedklonters te verwijderen. •Adem door de mond.

•Druk zonder onderbreking de neus, net boven de neusschelpen (het zachte gedeelte van de neus), stevig dicht met duim en wijsvinger. Doe dit gedurende vijf tot tien minuten. Door de druk vormt zich een stolsel op het beschadigde bloedvaatje waardoor de bloeding vrijwel zeker stopt.

•Snuit daarna de neus niet meer. Indien nodig, doet u dit pas op zijn vroegst een uur later. Ga hierbij voorzichtig te werk, zodat het stolsel niet loskomt.

•Wanneer de bloeding aanhoudt, herhaalt u nog eenmaal alle handelingen.

•Prop geen watten en kompressen in het bloedende neusgat. Dit leidt het bloed naar de keel. Met watten en kompressen kan u bovendien te weinig druk uitoefenen op de bloeding.

•Snuif geen koud water op of gebruik geen ijs op de neus of in de nek om de bloeding te stelpen.

 

Wanneer naar de arts?

•Als de bloeding na twee pogingen niet stelpt en twintig minuten aanhoudt, is het verstandig om een arts te raadplegen.

•Heef u herhaaldelijk last van een bloedneus, vertel dit dan aan uw arts. Soms is het namelijk aanbevolen om een broos bloedvat onder lokale verdoving dicht te branden.