Computed Tomography (CT) beeldvorming, ook gekend als CT-scan werd ontworpen in de jaren 70.

Een CT-scan is een onderzoek waarbij met behulp van röntgenstraling een dwarsdoorsnede-foto's vande lichaamsdelen en organen worden gemaakt. Bij dit onderzoek kan een arts afwijkingen zien die op een normale röntgenfoto niet zichtbaar zijn. Dit onderzoek wordt gebruikt voor alle organen, waaronder het hart, de hersenen en de bloedvaten.

Bij een scan van het hart kan de hartfunctie en de anatomie van het hart worden beoordeeld, zoals het verloop van de kransslagaders en de hartkleppen. Ook stents en omleidingen (bypasses) zijn zo zichtbaar te maken.

• 

   

• De dag van het onderzoek bent U nuchter, niet eten, drinken en roken vanaf 4 uur voor het onderzoek.

  Bent u diabetespatiënt? Geef dit dan van tevoren door aan de afdeling, dan kan het dieet en/of de onderzoekstijd eventueel aangepast worden

  Bent u overgevoelig voor bepaalde stoffen, medicijnen of jodium of heeft u  soms huiduitslag ,eczeem of asthma of heeft u in het verleden een overgevoeligheidsreactie op een contrastmiddel gehad, dan dient u dit vóór het onderzoek te melden bij de verpleegkundige en de arts.

  ■Zwangerschap: Indien u denkt zwanger te zijn , meld dit dan zo snel mogelijk aan de geneesheer radioloog of aan de verpleegkundige. Een ander type onderzoek kan dan voor u afgeproken worden .
  ■Mocht u last hebben van claustrofobie, meld dit van tevoren aan de verpleegkundige.
  ■Zorg voor kledij die u gemakkelijk kan aan- en uittrekken.

  Het onderzoek:

  Een verpleegkundige haalt u op uit de wachtkamer. Voor dit onderzoek gaat u liggen op de CT-onderzoekstafel en wordt het te onderzoeken lichaamsdeel in de opening van de CT geschoven. Soms is het nodig een iodiumhoudend contrastvloeistof te gebruiken die meestal in een ader van de arm ingespoten wordt .Het onderzoek is niet pijnlijk, afgezien van de injectie die u eventueel krijgt.Het draaien van de röntgenbuis kunt u duidelijk horen tijdens het maken van de opnamen.

  De verpleegkundigen kunnen u via een camera en een intercomsysteem goed in de gaten houden, en u ten alle tijden horen. Ze kunnen u tevens zien via het raam tussen de onderzoeks- en de bedieningsruimte.

   Duur van het onderzoek:

  Van 15 min (vb hoofd) tot soms 45 min (vb. abdomen voor en na contrast)

  Na het onderzoek:

  U kan naar huis of terug naar de afdeling.

  Het is ook aangewezen veel water te drinken indien contrast werd toegediend.

  Tijdens het maken van een CT-scan ligt de patiënt op een beweegbare behandeltafel die in de tunnel van het röntgenapparaat wordt geschoven. Voor opname van het hart worden alleen het hoofd en de borstkas in de tunnel geschoven.

  De bron van waaruit de röntgenstralen worden uitgezonden, draait rond het lichaam. De röntgenstralen worden door de computer weergegeven als een dwarsdoorsnede van de borstkas. Deze dwarsdoorsneden worden stukje voor stukje gemaakt; telkens verschuift de opname enkele millimeters, totdat het hele hart en de bloedvaten eromheen zijn gefotografeerd. .

  Vaak wordt er nog een tweede serie foto's gemaakt met behulp van contrastvloeistof. Het contrastmiddel wordt via een infuus ingespoten. Deze vloeistof zorgt dat het hart en de bloedvaten beter zichtbaar worden op de foto's.

  Om goed te beoordelen foto's te krijgen, is het belangrijk dat de hartslag niet te hoog is. Eventueel spuit een arts, in overleg met de cardioloog, een medicijn (bètablokker) in waardoor de hartslag kortdurend wordt verlaagd. .

  De radioloog maakt verschillende scans van de plaatsen die hij wil onderzoeken. De computer legt de opnames op elkaar. Zo krijgt de radioloog de juiste informatie over de vorm, grootte, structuur en de ligging van het hart en eventuele afwijkingen. .

  Het CT-onderzoek duurt in totaal een half uur tot een uur. Hoe lang het precies duurt, hangt af van het aantal scans dat de radioloog moet maken. .

  De resultaten kunnen op het beeldscherm worden bekeken of op film worden afgedrukt. .

  Nieuwe ontwikkeling
  Sinds enkele jaren is er een nieuwe, zeer snelle CT-scanner op de markt die beelden kan maken van een kloppend hart: de multislice CT-scan. Gebruik van medicijnen om de hartslag te verlagen tijdens het onderzoek wordt hierdoor overbodig

Alle documenten op deze sites zijn louter informatief en mogen niet beschouwd worden als rechtsgeldige documenten.De vzw kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de informatie op deze website. Hoewel het onze bedoeling is om bijgewerkte en juiste informatie te verspreiden, kunnen we geen perfect resultaat garanderen. Eventuele onjuistheden die ons worden gesignaleerd, zullen we zo spoedig mogelijk verbeteren.

• 

Steun ons door dit artikel op één van uw social-networks te plaatsen zoals facebook, twitter, enz...Klik op één van de bovenstaande icoontjes en publiceer. Ook een link op uw blog of persoonlijke website is zeer welkom. Alvast bedankt!

Soorten medische onderzoeken

Men heeft wel veel over medische onderzoeken gehoord, maar wat voor onderzoeken zijn er eigelijk?

• CT-scan
• Duplex onderzoek
• Echocardiografie
• Electrofysiologisch onderzoek
• Hartfilmpje ECG
• Hartkatheterisatie
• Hartscintigrafie (MUGA)
• Holterfoon
• Inspanningstest
• Isotopenonderzoek
• MRI
• Röntgenonderzoek

HOOFDMENU

• Hoe werkt het hart?
• Hartziekten
• Vaatziekten
• Beroerte
• Medische onderzoeken
• Behandeling en operatie
• Info voor hartpatiënten
• Medicijnen (bijsluiters)
• Risicofactoren
• Woordenboek
• Steun ons met uw kennis!

Kenmerkend voor iemand met angst voor ziekten is dat zo iemand zich niet of slechts kort laat geruststellen door de dokter. Ook al heeft uitgebreid medisch onderzoek niets aan het licht gebracht, steeds weer duikt de angst op dat hij of zij een ernstige ziekte onder de leden heeft. De vraag is natuurlijk, hoe komt het dat iemand zich ondanks geruststellende uitslagen van de onderzoeken zulke zorgen blijft maken? Wanneer iemand zich zorgen maakt over het hart (bij pijn of druk op de borst) dan verdwijnt de angst als ook het onaangename gevoel op de borst vermindert.
paniek
Als iemand angst voor ziekten heeft, zal hij of zij voortdurend alert zijn op tekenen van (on-)gezondheid. Vaak gebeurt het dat mensen die nogal zorgelijk zijn waar het hun gezondheid betreft als kind geconfronteerd zijn met ziekten. Zij hadden bijvoorbeeld een chronisch zieke vader moeder, broer of zus. Soms zijn zij zelf vaak ziek geweest. Het overlijden van een familielid kan een haast onuitwisbare indruk hebben gemaakt. Dergelijke ervaringen leiden vaak tot daarbij passende overtuigingen, over de eigen kwetsbaarheid. In concrete situaties geven die overtuigingen aanleiding tot gedachten als 'Ik heb een zwakke gezondheid' of 'ik ben bijzonder vatbaar voor ernstige, dodelijke ziekten' of 'het is een wonder dat ik nog leef'. Deze gedachten worden niet expliciet geformuleerd en men noemt ze daarom wel 'automatische gedachten'. Ze bepalen het gedrag, de waarneming en emoties. Ze maken angstig.
Gedragsveranderingen
De angst voor ziekte kan ook tot gedragsveranderingen leiden, die zelf weer gevolgen hebben voor de gezondheid en aanwezigheid van lichamelijke verschijnselen. Iemand kan minder naar buiten gaan om besmettingen te voorkomen, zich zelf ontzien om uitputting te voorkomen. Deze gedragsveranderingen kunnen ook leiden tot verzwakking en daarmee tot meer lichamelijke klachten zoals gevoelens van vermoeidheid. Deze gevoelens kunnen weer voedsel geven aan de gedachte dat men ziek is. Dan wordt natuurlijk de vraag gesteld, wat is er met mij aan de hand? Het antwoord laat zich raden.
Geruststelling
Een ander belangrijk gedrag voor de in stand houding van de angst voor ziekten is het zoeken van geruststelling, bij de dokter. Elke keer dat men opgelucht (verschijnselen nemen af) de wachtkamer van de dokter uit komt wordt de automatische gedachte,' ik ben zwak, ik kan de angst voor de risico's van het leven niet aan', nogmaals ondersteund. Men raakt er van overtuigd niet zonder de steun van de dokter te kunnen leven.