Hartkatheterisatie

Met hartkatheterisatie kan men de de aorta en de verschillende hartholten onderzoeken.

Met hartkatheterisatie kan men de kransslagaderen, de aorta (lichaamsslagader) en de verschillende hartholten onderzoeken.

Een katheter is een dun buigzaam slangetje, buisje of draad waarmee verschillende soorten onderzoeken en behandelingen worden verricht. Via een ader of slagader in de lies, bovenarm of pols (soms ook via de hals) wordt de katheter in het lichaam ingebracht en opgevoerd naar het hart. Afhankelijk van welk deel van het hart de arts wil onderzoeken, kiest deze voor een ader of slagader.

  •  
    Soorten katheters

    Er zijn verschillende soorten katheters met elk hun eigen functie.

    Een holle katheter wordt gebruikt om de bloeddruk in het hart te meten. Hiermee krijgt men een indruk van de werking van de hartkleppen en het functioneren van de hartspier.

    Ook wordt deze katheter gebruikt om een vloeistof in het hart te spuiten.

    Een elektrodenkatheter wordt gebruikt om de elektrische activiteit (hartritme)van het hart te meten of om elektrische prikkels naar het hart te sturen. Dit noemt men een elektrofysiologisch onderzoek. Dit wordt toegepast bij hartritmestoornissen.

    Hartkatheterisatie wordt het meest gebruikt voor het zichtbaar maken van afwijkingen (vernauwingen) aan de kransslagaders. Dit noemt men coronairangiografie. De kransslagaders worden gevuld met contrastmiddel, zodat men gedurende korte tijd (enkele tientallen seconden) de inhoud van de kransslagaders kan filmen. Het gebruikte contrastmiddel wordt met de bloedbaan afgevoerd en uitgescheiden met de urine.

    Het onderzoek
    Een katheterisatie vindt plaats in de katheterisatiekamer. De cardioloog kan met behulp van röntgenapparatuur de loop van de katheters volgen en de gegevens op film vastleggen.

    Voorafgaand aan het onderzoek mag men twee tot drie uur niet eten. Voor het inbrengen van de katheter wordt de huid verdoofd op de plaats waar het sneetje wordt gemaakt.

    Via de katheter spuit de cardioloog een contrastvloeistof in de hartholten en in de kransslagaders. Op het moment dat er een afbeelding wordt gemaakt, vraagt de cardioloog de patiënt om even de adem in te houden.

    Na afloop van het onderzoek wordt het prikgat in de (slag)ader een tijdje stevig aangedrukt, waarna men een drukverband plaatst dat enkele uren moet blijven zitten. Soms gebruikt men een 'angioseal' een soort dopje dat vanzelf in de (slag)ader en de huid oplost. Bij katheterisatie in de lies moet de patiënt na afloop van het onderzoek nog enkele uren plat blijven liggen.

    Een hartkatheterisatie duurt gemiddeld een tot anderhalf uur en wordt meestal uitgevoerd tijdens een dagbehandeling.

  • Hartkatheterisatie bij kinderen

  • Factoren die het onderzoek beïnvloeden
    Aangezien het kind slaapt en dus zeer mooi stilligt, zijn er geen factoren die het onderzoek beïnvloeden. Enkel wanneer er een probleem is met de bloedstolling, moeten er speciale maatregelen getroffen worden. Deze zullen dan met u besproken worden.

    Interpretatie van de resultaten
    Na afloop van het onderzoek zal een van de kindercardiologen uitleg komen geven over het resultaat. Meestal gebeurt dit in de late namiddag of 's avonds nadat het volledige programma is afgewerkt.

    Voordelen
    Het is een onderzoek waarmee een mooi beeld van de afwijkingen van het hart bekomen wordt. Ook kan er soms iet gedaan worden aan de afwijking tijdens de katheterisatie zelf (zie varianten).

    Nadelen
    Uw kind moet onder volledige verdoving gebracht worden. Er bestaat een kans op pijn en eventueel bloeduitstorting ter hoogte van de lies. Uw kind mag geen sport doen en geen bad nemen tot twee dagen na de katheterisatie, tot wanneer de wonde goed geheeld is.

    Varianten
    Katheterisatie met drukmetingen: tijdens de katheterisatie kan de cardioloog ook verschillende drukmetingen uitvoeren. Hierbij kan nagegaan worden wat de weerslag is van de afwijking op de verschillende drukken die heersen in de twee bloedsomlopen.

    Therapeutische katheterisatie: tijdens een katheterisatie kan men soms ook iets doen aan de afwijking zelf. Bij een ODB bijvoorbeeld kan men een soort van spiraaltje inbrengen in het bloedvat zodat het gesloten wordt. Bij een klep die te nauw is, kan men een ballondilatatie uitvoeren.

     

    Alle documenten op deze sites zijn louter informatief en mogen niet beschouwd worden als rechtsgeldige documenten.De vzw kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de informatie op deze website. Hoewel het onze bedoeling is om bijgewerkte en juiste informatie te verspreiden, kunnen we geen perfect resultaat garanderen. Eventuele onjuistheden die ons worden gesignaleerd, zullen we zo spoedig mogelijk verbeteren.

Onderzoeken

Soorten medische onderzoeken

Men heeft wel veel over medische onderzoeken gehoord, maar wat voor onderzoeken zijn er eigelijk?

 

HOOFDMENU

Kenmerkend voor iemand met angst voor ziekten is dat zo iemand zich niet of slechts kort laat geruststellen door de dokter. Ook al heeft uitgebreid medisch onderzoek niets aan het licht gebracht, steeds weer duikt de angst op dat hij of zij een ernstige ziekte onder de leden heeft. De vraag is natuurlijk, hoe komt het dat iemand zich ondanks geruststellende uitslagen van de onderzoeken zulke zorgen blijft maken? Wanneer iemand zich zorgen maakt over het hart (bij pijn of druk op de borst) dan verdwijnt de angst als ook het onaangename gevoel op de borst vermindert.
paniek
Als iemand angst voor ziekten heeft, zal hij of zij voortdurend alert zijn op tekenen van (on-)gezondheid. Vaak gebeurt het dat mensen die nogal zorgelijk zijn waar het hun gezondheid betreft als kind geconfronteerd zijn met ziekten. Zij hadden bijvoorbeeld een chronisch zieke vader moeder, broer of zus. Soms zijn zij zelf vaak ziek geweest. Het overlijden van een familielid kan een haast onuitwisbare indruk hebben gemaakt. Dergelijke ervaringen leiden vaak tot daarbij passende overtuigingen, over de eigen kwetsbaarheid. In concrete situaties geven die overtuigingen aanleiding tot gedachten als 'Ik heb een zwakke gezondheid' of 'ik ben bijzonder vatbaar voor ernstige, dodelijke ziekten' of 'het is een wonder dat ik nog leef'. Deze gedachten worden niet expliciet geformuleerd en men noemt ze daarom wel 'automatische gedachten'. Ze bepalen het gedrag, de waarneming en emoties. Ze maken angstig.
Gedragsveranderingen
De angst voor ziekte kan ook tot gedragsveranderingen leiden, die zelf weer gevolgen hebben voor de gezondheid en aanwezigheid van lichamelijke verschijnselen. Iemand kan minder naar buiten gaan om besmettingen te voorkomen, zich zelf ontzien om uitputting te voorkomen. Deze gedragsveranderingen kunnen ook leiden tot verzwakking en daarmee tot meer lichamelijke klachten zoals gevoelens van vermoeidheid. Deze gevoelens kunnen weer voedsel geven aan de gedachte dat men ziek is. Dan wordt natuurlijk de vraag gesteld, wat is er met mij aan de hand? Het antwoord laat zich raden.
Geruststelling
Een ander belangrijk gedrag voor de in stand houding van de angst voor ziekten is het zoeken van geruststelling, bij de dokter. Elke keer dat men opgelucht (verschijnselen nemen af) de wachtkamer van de dokter uit komt wordt de automatische gedachte,' ik ben zwak, ik kan de angst voor de risico's van het leven niet aan', nogmaals ondersteund. Men raakt er van overtuigd niet zonder de steun van de dokter te kunnen leven.